THUIS.

dea4c71c3d77a579ab4f842878085453

De laatste tijd probeer ik alles wat op mijn pad komt te zien als een ervaring, als iets waar ik van kan leren. Leren over mezelf, onze relatie en het leven op zich. Door gebeurtenissen, positieve en negatieve, te zien als een les vind ik het veel makkelijker om met situaties om te gaan. Dit klinkt allemaal misschien een beetje zwaar, maar zo moet je het niet zien :-). Als er iets gebeurt wat ik niet had voorzien probeer ik te ontdekken wat ik er van kan leren, dan is een gebeurtenis nooit zinloos of alleen maar ingewikkeld.

Ik heb lang nagedacht over wat het precies is, de eerste week is al ruim voorbij en ik merk dat ik af en toe het ‘vertrouwde’ een beetje mis. We zijn hier natuurlijk nog niet echt ‘thuis’. Automatisch krijg je een soort van de neiging om terug te willen naar het gewone leven. Tegelijkertijd zie ik dit juist als een moment om los te komen van het bekende, dat ik me ongeacht te omgeving thuis kan voelen. Je wordt af en toe doodgegooid met de quote ‘Home is where the heart is’, maar als je daar eens echt bij stilstaat kan dat toch minder simpel zijn dan dat ene zinnetje. Daarentegen wíl ik wel dat het niet uitmaakt waar wij zijn zolang we maar met z’n drieen samen zijn. Dat, ons drie, is het gewone leven. Ons leven. Soms misschien een beetje ongewoon haha..maar dat is precies wat ik wil ;-). Ondanks dat ik bepaalde dingen dus een beetje mis wil ik absoluut niet weg en snel terug keren naar, wat voor nu nog voelt als, een veilige plek. Ik kijk uit naar wat we hier zullen leren en mee kunnen nemen in weer een andere situatie, wat we straks met ons meenemen. We beseffen nog steeds niet dat we hier nog een hele tijd zullen zijn, maar aan de andere kant voelt het ook niet alsof we hier pas anderhalve week zijn.

Het is nog een beetje lastig om mijn draai te vinden als Jasper aan het werk is. De cursus die ik ga doen zit helaas nog in de container en ik heb geen idee wanneer we die spullen terug krijgen (aangezien we hadden verwacht ze al te hebben). Dus ik probeer me voor bezig te houden met schrijven en yoga. En Vivy natuurlijk! Elke dag ga ik met haar het zwembad in en ze begint langzaam door te krijgen wat ze in het water moet doen om vooruit te komen. Over een paar weken hoop ik ook een auto te hebben zodat ik wat minder afhankelijk ben van wanneer Jasper thuis is, maar voor nu gaat het nog wel. Ik doe mijn best niet te veel bezig te zijn met alle plannen die ik had gemaakt, daardoor kan het soms nu al voelen dat ik achter de feiten aanloop omdat ik niet meteen kon beginnen. Dat zou er alleen maar voor zorgen dat ik me zorgen zit te maken in plaats van ook echt wat te doen. En schrijven kan gelukkig altijd! Dus ik probeer om niet ongeduldig of onrustig te worden, wat dat betreft bevind ik me hier tussen de juiste personen, weer wat geleerd.

 

Liefs Marthe

Please follow and like us:
Follow by Email
Facebook
Google+
http://www.paperbreaks.nl/2017/06/05/thuis/
YOUTUBE
INSTAGRAM

Geef een reactie