DE DAG DAT ALLES MAG!

IMG_0918

He! Leuk dat je er weer bent!

Ondanks dat Vivy nog niet op school zit voelt het nu voor het eerst als een ander soort zomer. De eerste schooldag is over twee weken en dus nadert het einde van de zomervakantie. Voor het eerst kunnen we niet meer doordeweeks zomaar iets gaan doen. Dus afgelopen weekend brachten we samen met de familie nog even een bezoekje aan de Efteling! Nog nét voordat ze vier wordt en het een klein fortuin gaat kosten. De portier van de Efteling was trouwens erg goed in leeftijd schatten, hij vroeg om Vivy haar legitimatiebewijs en gélukkig had ik ’s ochtends aan Jasper gevraagd of hij haar paspoort in de tas wilde doen.

60c8a2a3-1489-4d70-bfd5-68ce1fa1b116Bijna elk jaar gaan we met z’n allen naar de Efteling en waar we vijf jaar geleden nog met z’n allen in één auto paste, hadden we dit jaar besloten elkaar daar te treffen omdat het voor de meeste van ons inmiddels een kleine volksverhuizing is. Wat me opvalt is dat mensen toch altijd een soort van zenuwachtig zijn voor zo’n dag of zo.. mensen kunnen spontaan de verkeersborden niet meer lezen en rijden massaal tegen de paaltjes bij de parkeervakken (als ze hun auto überhaupt al in een vak zetten). Kinderen die uit de auto springen en ouders die vanaf de eerste minuut al volledig gestrest zijn haha.. Ik zeg het niet natuurlijk niet tegen ze van te voren, maar er zijn twee momenten waarop Vivy en Dee alles mogen, in het vliegtuig en als we een dagje in het pretpark zijn. Ik probeer de suikerinname natuurlijk wel te beperken, aangezien er aan energie sowieso geen gebrek is maar verder ga ik nergens moeilijk over doen. Rennen, schreeuwen, aan de hekjes langs de wachtrij hangen, je doet maar. Dan hebben wij ook een leuke dag. Behalve op de wc’s! O man, wat vind ik dat toch vies. Vivy mag echt niks aanraken en naderhand ontsmet ik haar handen en armen ‘:-) 534543b7-788f-41a1-b0a6-19c1d5a5a29a

Ken je nog dat gevoel dat je vroeger had als je zo’n pretpark binnenkwam en gewoon niet wist waar je eerst naartoe moest gaan omdat je alles tegelijk wilde zien? Jasper heeft dat overigens nog steeds dus tijdens de koffie werd het plan voor de dag gemaakt en we begonnen met de Fata Morgana. Daar mogen de kleintjes ook in en het leek me dé manier om er voor te zorgen dat Dee daarna even rustig in de kinderwagen zou blijven zitten. Nadat we 40 minuten in de rij hadden gestaan, wat veel korter lijkt als je met een groepje bent en je niet de enige bent die de baby moet dragen, kregen we ons eigen bootje. Er kunnen nog vier familieleden bijkomen en dan zit ons Fata Morganabootje vol en als je ziet wat er de afgelopen vijf  jaar bij is gekomen zou het zomaar kunnen dat we over vijf jaar twee bootjes nodig hebben haha.. Ben ik trouwens de enige die een beetje nerveus wordt van die draaiende vloer? Je probeert heel cool te lopen, alsof er niks aan de hand is, maar in m’n achterhoofd denk ik altijd ‘niet met je voet tussen het bootje en de vloer komen’. Dee keek haar ogen uit, die is nog te jong om die dingen eng te vinden, Vivy daarentegen vond het doodeng haha.. Zeker toen we onder de fakir tot stilstand kwamen en even moesten wachten, maar dankzij de tip van haar grote neef ‘kijk maar naar zijn onderbroek’ heeft ze het overleefd.

IMG_0940

Na ons bezoekje aan het sprookjesbos en een korte lunch was het tijd voor een beetje sensatie. Dus we besloten om met een deel van het gezelschap in ‘de Baron’ te gaan. Ik had ja gezegd voordat ik de Baron had ontmoet, dat was niet heel slim want ik stond met een volle blaas in de rij me vooral zorgen te maken of m’n bekkenbodemspieren deze krachten wel aan zouden kunnen. Ik bedoel..ik heb wel twee kiddo’s op de wereld gezet he. Maar goed, we survived (de Baron en ik).

IMG_0928

 

We brachten een bezoekje aan Joki en Jet in de Carnavalfestival, stapte in een bootje van de Polka Marina (nooit geweten dat ie zo heet trouwens), aten ijsjes en broodjes met gesmolten hagelslag en keken vanaf het terras naar andere mensen. Ik geef het maar gewoon toe, want ik weet dat iedereen het doet. Het leukste vind ik de mensen die tijdens een gesprek of maaltijd ineens wegrennen of rare dansjes maken omdat er een wesp bij ze in de buurt komt. Vivy had maar één meltdown, Dee sliep in de kinderwagen, wat ze anders nooit doet, dus 1-0 voor ons en aan het eind van de dag gingen we moe, voldaan en met roodkapje weer naar huis. Wat een topdag! Volgend jaar weer en laten we hopen dat AH de spaaractie in de toekomst voortzet 😉

 

 

 

 

 

 

Liefs Marthe

 

Please follow and like us:
Follow by Email
Google+
http://www.paperbreaks.nl/2019/08/06/de-dag-dat-alles-mag/
INSTAGRAM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *