STOP DE TIJD!

D7E0DBB3-C56E-44B3-928C-9A1D1A08C714

De tijd lijkt bij een tweede kind nóg sneller te gaan dan bij de eerste. Dee wordt morgen één jaar. Eén jaar! Vorig jaar was ik 38 weken en 4 dagen zwanger. Vivy werd geboren met 36,5 week dus elke dag daarna voelde als extra. Bij Vivy werd ik ingeleid en had dus een ziekenhuisbevalling, inclusief weeënstorm, twee stagiaires en een ruggenprik. Dit keer wilde ik vooral heel graag dat het uit zichzelf zou beginnen, wilde ik geen ruggenprik en bevallen in het geboortecentrum. Eigenlijk alles wat ik de eerste keer al wilde haha..daarom maak ik dus geen geboorteplan. Nou ik kan je verklappen dat dat in ieder geval allemaal gelukt is. Waar ik nog even geen rekening mee had gehouden was het feit dat het allemaal zo snel kon gaan dat er simpelweg geen tijd was om het eventueel anders te doen.

IMG_4821

De nacht van 13 op 14 augustus kon ik niet echt slapen, had wat krampjes maar verder waren het vooral mijn gedachten die me wakker hielden. Om 5.00 uur besloot ik om uit bed te gaan om even te douchen en wat te eten en toen ik een uurtje later weer in bed ging liggen braken m’n vliezen. Ik weet nog dat ik er nerveus van werd, maar het was ook fijn om te weten dat het echt begonnen was en we niet lang meer hoefde te wachten voordat Dee er zou zijn. Ik probeerde Jasper rustig wakker te laten worden maar bij het woord ‘vliezen’ stond ie al aan mijn kant van het bed de schade aan de vloerbedekking op te nemen.

Rustig ging ik de laatste spulletjes pakken, maar al snel kwamen de weeën elke drie minuten, dus ik besloot om de verloskundige uit bed te bellen. Ze vroeg of ze nog even kon wachten, maar omdat ik het zo snel vond gaan zei ik dat het me beter leek als ze toch even kwam. Meteen. Nu. Een paar minuten later stond ze voor de deur en na wat gekletst tussen de weeën door besloten we om maar eens te ‘kijken’ hoe ver ik was zodat we een plan van aanpak konden maken. Vanaf dat moment was de rust eigenlijk verleden tijd haha.. Na het checken vroeg ze wie er op Vivy zouden komen passen, riep semi relaxt naar beneden dat Jasper zijn ouders moest laten komen en zei tegen mij dat, als ik nog naar het geboortecentrum wilde, we nu moesten gaan, waarna ze voorzichtig zei dat ik al 6 cm ontsluiting had. Okeeeeee…geen paniek ‘:)

IMG_3790 2

Jasper zijn ouders wonen heel dichtbij en toen zij Jasper over straat zagen rennen met matjes om de bekleding van zijn nieuwe auto te beschermen begrepen ze wel dat er haast bij was. Die autorit vergeet ik niet snel meer, ik was ineens als de dood dat er file zou zijn en we op het geboortekaartje het nummer van een hectometerpaaltje zouden moeten zetten. Terwijl ik er alles aan deed om niet te hoeven zitten, zei Jasper alleen steeds dat we kalm moesten blijven haha, maar zodra we bij de slagboom stonden reed hij ineens met de verloskundige mee er onderdoor. Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen ging het allemaal nog sneller. Ik ben bij de ingang nog één keer uit de rolstoel opgestaan om een wee om te kunnen vangen, waarbij ik de meneer die bij de balie stond een trauma voor het leven heb bezorgd denk ik en daarna mocht ik niet meer uit de rolstoel en moesten we zo snel mogelijk naar de afdeling. Daar aangekomen werd er snel een bed klaar gemaakt, mij werd opgedragen m’n legging uit te doen en toen ik op bed lag bleek ik al 10 cm ontsluiting te hebben. Ik herinner me dat ik er over nadacht of het nog zin had om om een ruggenprik te vragen maar kwam ook al snel tot de conclusie dat dat natuurlijk niet meer kon, bovendien zou ze allang geboren zijn tegen de tijd dat alles gereed zou zijn. IMG_7251Op dat moment bleek dat ze als sterrenkijker lag, dus of ik ‘even op mijn zij wilde gaan liggen’. Man, man, man wat een hel, maar gelukkig draaide ze en na een paar keer persen zei de verloskundige dat ik haar aan kon pakken. Dee was geboren, 14 augustus om 7.30 uur. Anderhalf uur na dat ik dacht nog even in bed te kunnen gaan slapen.

Toen we enigszins bijgekomen waren was het tijd om familie te bellen om te zeggen dat, terwijl zijn rustig aan het opstaan waren, wij even een nieuwe editie op de wereld hadden gezet. Behalve Jasper zijn ouders wist niemand dat er überhaupt al iets gaande was, en zij dachten dat hij belde voor een tussentijdse update ;-). Dus zus blij, opa’s en oma’s blij, tantes en ooms blij en ik en m’n naweeën ook blij (vooral blij dat het voorbij was). En wat een andere kraamtijd hebben we gehad! Zo veel relaxter dan met een te vroeg geboren baby, een baby die er eigenlijk ook nog niet klaar voor was om te komen. Toen voelde het allemaal niet zo moeilijk en deden we het gewoon, maar we hebben nu wel het verschil gemerkt. Dat het allemaal net even wat makkelijker ging.

En nu zijn we gewoon een jaar verder! We hebben het weer overleefd. Het is zo leuk om te zien dat je verschillende versies kan maken. Dee is zo’n ander kind dan Vivy en ik vind ze ook qua uiterlijk heel verschillend, wat vind jij? Je kan wel zien dat het zusjes zijn, maar toch zie ik echt heel veel verschillen. Al zijn er babyfoto’s waarbij ik echt even goed naar de spullen op de achtergrond moet kijken om te zien wie het is, vooral omdat Dee af en toe kleertjes van Vivy draagt. Wist je trouwens dat ik eigenlijk twee dagen voor Vivy d’r verjaardag was uitgerekend ‘:-) (note to self: geen baby’s meer maken in November).

Deze week bestaat uit traktaties maken, versieringen kopen, regenboogtaarten maken en dan is het zaterdag tijd voor hét Regenboogfeest!

Liefs Marthe

Please follow and like us:
Follow by Email
Google+
http://www.paperbreaks.nl/2019/08/13/stop-de-tijd/
INSTAGRAM

2 thoughts on “STOP DE TIJD!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *